-
  • Onderzoek naar acupunctuur in perspectief

  • Met dank aan de “Acupuncture Now Foundation” (1) het volgende, uitgebreide, artikel:

    Een belangrijk feit dat vaak in studies over acupunctuur over het hoofd wordt gezien is dat acupunctuur werkt door de verdeling van de lichaamseigen hulpbronnen aan te passen.

    Het meeste medische onderzoek van de 20e eeuw richtte zich op de invloed van interventies van buitenaf om de ziekte of symptomen te bestrijden. Er is weinig aandacht besteed aan het potentieel van een therapie die erop gericht is om de interne hulpbronnen van het lichaam aan te spreken. Daarom bleek het lastig om acupunctuur te onderzoeken met dezelfde methodes die ontworpen zijn voor externe interventies.

    De laatste 60 jaar zijn er duizenden studies, inclusief meer dan 7,400 RCT's, gedaan met acupunctuur. Helaas moeten we constateren dat veel van deze studies van slechte kwaliteit zijn, en wel op twee gebieden:

    • de methodiek van de studie
    • de kwaliteit van de acupunctuur die gebruikt werd in de studieontwerpen

    Veel van de studies met betere onderzoeksmethodiek waren gedaan door onderzoekers die veel verstand hadden van onderzoek, maar geen verstand van of ervaring met het klinisch toepassen van acupunctuur. En veel studies die gedaan waren door mensen met verstand van de klinische toepassing van acupunctuur waren methodologisch van mindere kwaliteit, of, zoals sommige studies die in Oost-Azië gedaan zijn, hielden zich vooral bezig met het beantwoorden van vragen over een therapie die al breed geaccepteerd en toegepast werd en niet met vragen over een therapie waarvan men zich afvraagt of die valide is of niet.

    Deze tendens van studies met hogere methodologische standaarden om lagere klinische kwaliteiten te hebben en die van hogere klinische kwaliteit om lagere methodologische onderzoekskwaliteit te hebben, heeft tot gemengde resultaten geleid.

    Studies met hogere klinisch kwaliteit van acupunctuur neigen naar resultaten die een hoge mate van effectiviteit en efficiëntie (mate van verbetering groter dan de placebo-controlegroep). Echter, omdat ze onderzoekstechnisch minder waren, worden ze vaak buiten systematische reviews van Westerse onderzoekers gehouden. De studies van hogere methodologische kwaliteit neigen naar het aantonen van een lagere effectiviteit en efficiëntie en domineren de systematische reviews van Westerse onderzoekers.

    Naarmate er meer studies werden gedaan, neigden Westerse overzichten van acupunctuur ernaar te concluderen dat er niet de homogeniteit van positieve resultaten is die men zou verwachten in een therapie die echt werkt. Telkens weer kwamen er studies die aantonen dat acupunctuur een positief klinisch effect heeft, maar soms bleek “nep-acupunctuur” beter te zijn dan “echte acupunctuur” en soms niet: de resultaten waren gemengd (hetrogeen). Met dit in het achterhoofd, zijn er grofweg 4 meningen over acupunctuur ontstaan:

    1. Sommigen menen dat acupunctuur niets meer is dan een placebo. In deze groep bevinden zich de zogenaamde “sceptici”, die de bevindingen van de “betere” studies aanhalen die “bewijzen” dat echte acupunctuur niet beter werkt dan nep-acupunctuur en die studies die het tegenovergestelde aantonen van slechte kwaliteit vinden. Deze groep wijst de traditionele theorieën van acupunctuur af als ware het bijgeloof. Dit is de enige groep die daadwerkelijk vind dat acupunctuur niet toegepast moet worden, ondanks dat er studies zijn die indrukwekkende resultaten laten zien, omdat ze vinden dat behandelaars geen placebo moeten voorschrijven. Deze groep is heel actief op internet, sociale media en Wikipedia en verspreiden het geloof dat acupunctuur slechts een placebo zou zijn.
    2. Sommigen geloven dat acupunctuur wel echte lichamelijke en klinische effecten heeft, maar dat deze effecten niet komen doordat de juiste punten geprikt worden, maar dat een naald op een willekeurig punt hetzelfde effect heeft als een traditioneel punt. Veel mensen die onderzoek doen naar acupunctuur vallen in deze groep. Maar, in tegenstelling tot de sceptici, die geloven dat acupunctuur slechts een placebo is, ziet deze groep in dezelfde studies het bewijs dat “echte acupunctuur” en “nep-acupunctuur” allebei positieve veranderingen in het lichaam teweeg brengt, maar gelooft ze niet dat er bewijs is dat de traditionele punten specifieke werking hebben.
    3. Zij die geloven dat een naald op een willekeurig punt positieve effecten kan hebben, maar ook dat punten gebaseerd op traditionele theorieën superieure resultaten geven. Deze groep ziet grenzen aan acupunctuur, maar gelooft ook dat het brede klinische toepassingen kent en dat veel studies niet ontworpen zijn om echt te laten zien wat er kan. Sommigen in deze groep geloven in de klassieke traditionele theorieën en dat er concepten zijn die onbekend en wellicht onbewijsbaar zijn voor moderne wetenschap. Anderen geloven dat traditionele theorieën dubieus zijn en dat de effecten van acupunctuur begrepen kunnen worden met moderne wetenschap.
    4. Zij die geloven dat acupunctuur bijna alles kan genezen als het toegepast wordt door een meester van de Traditionele Geneeswijzen. Sommigen in deze groep geloven dat de oude Chinezen de grote mysteriën van de natuur doorgrond hebben met de traditionele concepten van qi en yin/yang en dat moderne wetenschap gewoon niet in staat is om de meer subtiele kanten van de natuur waar te nemen en kwaad doet met haar beperkte visie.

    De eerste twee groepen zijn vooral mensen met weinig tot geen klinische ervaring met acupunctuur terwijl de laatste twee vooral mensen zijn met wel klinische ervaring. Een heleboel verwarring over de mogelijkheden van acupunctuur komt door de wrijvingen en misverstanden tussen deze groepen. De non-profit organisatie “Acupuncture Now Foundation”, gelooft dat een rationele aanpak het beste is om het bewijs van de klinische toepassingen van acupunctuur in de moderne context te plaatsen. Zelfs de hardste criticus moet toegeven dat acupunctuur menselijk en dierlijk leed kan verzachten, zelfs al gelooft hij dat dit alleen door het placebo-effect komt. (Ja, de harde-lijn sceptici geloven dat dieren ook beïnvloed worden door het placebo-effect).

    Een nuchter overzicht van de veiligheid van acupunctuur vergeleken met Moderne Industriële Geneeskunde laat zien dat acupunctuur significant veiliger is. We zijn op een punt gekomen waarbij moderne medische zorg risico's met zich meebrengt die mogelijk ernstiger zijn dan de ziekte waarvoor behandeld wordt. Acupunctuur moet worden beschouwd in de context van voordelen en risico's. Als het bewijs laat zien dat acupunctuur bijna net zo effectief, of zelfs effectiever is dan behandelingen die risicovoller zijn, zou acupunctuur de eerste keus behandeling moeten zijn.

    Op dit moment wordt in het Westen acupunctuur vooral toegepast, en is soms alleen toegestaan, als een optie als de medische zorg die een hoger risico heeft onvoldoende resultaat opgeleverd heeft. Dit lijkt onverdedigbaar. Waarom zou de eerste keus behandeling de meer risicovolle zijn, als er een veiligere en net zo effectieve, of zelfs effectievere mogelijkheid beschikbaar is?

    Een goed voorbeeld van deze verkeerde voorstelling is het onderzoek naar acupunctuur bij chronische lage rugpijn. Er zijn twee grote studies gedaan, eentje in Duitsland (2), betaald door de ziekenfondsen, en een in de Verenigde Staten, betaald door de “National Institutes of Health”. (3) Beide studies vonden dat acupunctuur ongeveer twee keer zo effectief is als “conventionele behandeling” van chronische lage rugpijn. De “conventionele behandeling” in deze studies was inclusief pijnstillers, vooral opiaten. Chronische lage rugpijn is de hoofdreden dat deze medicamenten worden voorgeschreven. In Verenigde Staten is het gebruik van opiaten geneesmiddelen voor chronische pijn geëxplodeerd en daarmee samenhangend het aantal doden en mensen verslaafd aan deze pijnstillers. De aantal doden door deze geneesmiddelen overtreft in de VS het aantal doden door auto-ongelukken en het is de voornaamste niet-natuurlijke doodsoorzaak voor volwassen. Het “Center for Disease Control” heeft verklaard dat het misbruik van deze geneesmiddelen het ergste drugmisbruik is in de geschiedenis van de VS.

    Gezien de ernst van dit probleem, zou je denken dat de genoemde studies gezien zouden worden als een doorbraak: onderzoek van hoge kwaliteit dat laat zien dat er een veilig alternatief is dat tweemaal zo effectief is als de onveilige medicijnen waar beleidsmakers zich nu zorgen over maken. En toch lijkt het departement van volksgezondheid niet op de hoogte: de inzet van acupunctuur om dit probleem aan te pakken wordt zelden geopperd. Het is waarschijnlijk dat er twee redenen zijn waarom deze baanbrekende ontwikkeling voor dit moeilijke probleem nog geen fundamentele verandering teweeg heeft gebracht: ten eerste omdat er geen door winst gedreven lobby achter zit en ten tweede dat de studies zijn die lijken te laten zien dat “nep acupunctuur” bijna net zo effect is als “echte acupunctuur”.

    Veel mensen hebben terecht opgemerkt dat de “nep acupunctuur” die in veel studies gebruikt wordt helemaal geen “nep acupunctuur” is maar wel actieve acupunctuur of acupressuur. De “Acupuncture Now Foundation” is het daar mee eens, maar we willen wijzen op een nog belangrijkere zaak: de echte acupunctuur in de meeste studies is klinisch van slechte kwaliteit en werkt minder goed dan in de klinische praktijk van een echte acupuncturist. Er is geen standaard voor onderzoekers on te bepalen hoeveel en hoe vaak acupunctuurbehandelingen toegepast moeten worden om de effectiviteit en efficiëntie van acupunctuur te bepalen.

    Er is ook geen standaard over de opleiding die de medewerker van de studie moet hebben om de behandelingen in de studie te geven. Dit zijn twee problemen die meer aandacht verdienen voordat we kunnen zeggen dat onderzoeken inderdaad “echte acupunctuur” aan het onderzoeken zijn. Beide studies die aantonen dat acupunctuur tweemaal zo effectief is als “conventionele zorg” voor lage rugpijn lieten zien dat echt acupunctuur en “nep acupunctuur” in ongeveer 50% van de gevallen effectief is. (Inderdaad, de “conventionele zorg” is slechts in 25% van de gevallen effectief). Klinische studies met goed opgeleide, ervaren acupuncturisten wijzen op een effectiviteit van 75% of meer.

    De belangrijkste mythe waar we van af moeten is het idee dat door een kleine groep zeer luidruchtige critici wordt verkondigd, namelijk dat acupunctuur niets meer is dan een placebo. Veel van hen benadrukken dat veel studies die de effectiviteit van acupunctuur bewijzen, van lage onderzoekskwaliteit zijn en dat er verschillende studies van hoge kwaliteit zijn die aantonen dat acupunctuur weliswaar effectief is, maar nauwelijks beter dan “nep-acupunctuur”. Maar deze studies hebben last van het probleem dat we al besproken hebben: studies van hoge kwaliteit gebruiken vaak acupunctuur van zo'n matige kwaliteit dat het geen eerlijke vergelijking is. En ondanks de neiging naar het gebruik van acupunctuur van lage kwaliteit in deze studies van hogere onderzoekskwaliteit, liet een grondige studie zien dat “echte acupunctuur” duidelijk beter presteert dan “nep-acupunctuur” bij verschillende chronische pijnen. (4). En als we deze studie combineren met het feit dat acupunctuur met succes toegepast wordt op verschillende dieren (5), (6), (7), kunnen we stellig zeggen dat het idee dat acupunctuur slechts een placebo is nu eindelijk ontkracht is. Dit wordt verder ondersteund door studies die aantonen dat de onderliggende fysiologische paden die door acupunctuur worden geactiveerd soms overlappen, maar duidelijk kunnen worden onderscheiden van placeboreacties.

    De belangrijke vragen gaan nu over welke ziekten en problemen het best reageren op acupunctuur, hoe kosteneffectief het is, hoe veilig, etc. De Acupuncture Now Foundation werkt graag samen met mensen die geïnteresseerd zijn in de klinische toepassingen van acupunctuur en hoe deze slecht begrepen therapie in ons moderne gezondheidssysteem kan worden geïntegreerd.

    Referenties:

    1. https://acupuncturenowfoundation.org/doctors/putting-acupuncture-research-into-perspective/
    2. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17893311
    3. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19433697
    4. http://archinte.jamanetwork.com/article.aspx?articleid=1357513
    5. https://www.youtube.com/watch?v=fhZ7m8PZxNI
    6. https://www.youtube.com/watch?v=soe3SjBVwhA
    7. https://www.youtube.com/watch?v=wftr8qcmqBg