Alternatieve geneeskunde!
De term "alternatieve geneeskunde" wordt te pas en te onpas gebruikt. Vaak óf om amateuristisch gepruts aan te duiden, óf als een laatste magische remedie voor wat dan ook. Een term die zo'n lading heeft is bijna niet te gebruiken. Vandaar dat sommigen het hebben over "additieve geneeskunde", of "complementaire geneeskunde". Beide termen geven aan dat het naast de "reguliere geneeskunde" gebruikt wordt. Maar wat is dan precies reguliere geneeskunde? Dat is ook maar wat er op dat moment toevallig in een protocol staat.
Tot in de jaren '50 was het heel gewoon dat schoenmakers een röntgenapparaat hadden om de vorm van de voet te bepalen. Ook werden röntgenstralen gebruikt om te zien of een vrouw zwanger was van een tweeling. Iets wat tegenwoordig als zeer gevaarlijk wordt gezien. Ook met medicijnen zijn er regelmatig schandalen waarbij blijkt dat de bijwerkingen van een medicijn erger zijn dan de klacht waarvoor het voorgeschreven wordt. Deze worden weldra vervangen door andere, waarvan de voor- en nadelen niet altijd bekend zijn.
Reguliere geneeskunde bestaat niet, en alternatieve geneeskunde dus ook niet.
Er is echter zeker ook wel wat voor te zeggen om de term "alternatief" te blijven gebruiken: het geeft heel goed aan dat er een keuze is. Die keuze is er altijd, welke aandoening men ook heeft, welke therapie dan ook men wel of niet gebruikt. Met het bewust worden van die keuze kan men ook een begin maken aan echte gezondheid: zelf de verantwoordelijkheid nemen voor het leven. Een arts of therapeut moet zijn uiterste best doen om de lichamelijke, geestelijke en emotionele vrijheid van zijn patient te optimaliseren.
